Wie wij zijn

Stichting de Arend is in 2007 opgericht door Anton en Elly Lagendijk. Binnen de stichting worden mensen geholpen die psychische, sociale of maatschappelijke problemen hebben, mensen die worstelen met levensvragen of behoefte hebben aan een luisterend oor.

Ontstaan

Het plan om dit werk te beginnen is bij Anton en Elly Lagendijk ontstaan op het moment dat zij zelf geconfronteerd werden met ziekte. Vanaf dat moment zijn zij gaan beseffen hoe belangrijk het is dat er mensen zijn die zich geroepen weten om een naaste te zijn. Na hun herstel en genezing door Gods Zoon, de Here Jezus, is het verlangen om te dienen bij hen nog sterker geworden. Sinds lange tijd komen jongeren en ouderen op hun pad die zoeken naar rust, een luisterend oor of een veilig onderkomen. Uit en door genade hebben zij mogen leren om deze mensen in liefde op te vangen of de nodige zorg te geven. Alle dingen die nodig zijn om dit werk uit te voeren, zoals studies en diverse trainingen op psycho-sociaal, maatschappelijk en pastoraal gebied, hebben zij mogen doorlopen en afronden. Op dat moment heeft God hen uit Zijn Woord de bevestiging gegeven door de teksten uit Spreuken 24:11-12;

Red hen, die ten onrechte met de dood worden bedreigd; zij verkeren in levensgevaar, tenzij je ingrijpt. Als je zegt; “ik kan er ook niets aan doen”, zal God, Die de harten ziet en de diepste beweegredenen kent, dan niet beter weten? Want God zal de mensen vergelden naar wat zij hebben gedaan. (Het Boek)

De naam

Een arend is een hele goede ouder. Het nest bevindt zich altijd ergens op een plaats die voor andere soorten onmogelijk te bereiken is. Vaak op de richel van een steile bergwand en hoge plaatsen. Het mannetje broedt ook mee. En tijdens de verzorging van de jongen (als zij uit het ei zijn gekropen) vliegen beide ouders af en aan om hun kroost te voeden en het nest zuiver te houden.

In de bijbel wordt God ook wel vergeleken met een arend.

God is ‘als een arend die waakt over haar jongen en boven hen heen en weer vliegt haar vleugels uitspreidt, en hen opneemt en draagt op haar wieken’ (Deut. 32:11).

Als wij als christenen over God spreken dan hopen wij, dat God de mensen draagt zoals een arend zijn kinderen. Wij hopen dat niet alleen, wij geloven dat Hij dat doet. Anton en Elly mochten dit zelf ondervinden. Naar het voorbeeld van God proberen zij dit ook te doen. Mensen, waarmee het niet goed gaat, opvangen vooraleer ze vallen. Dit binnen onze stichting die om deze reden de naam De Arend heeft gekregen.